Afscheid meester Nick

Nick,

Op momenten als deze is, iets vertellen, iets neerschrijven over iemand die je graag hebt erg moeilijk. We hebben ons best gedaan om wie je bent in een tekst te gieten. Geloof ons, het is ons niet gelukt. Er zijn geen woorden genoeg om neer te schrijven wie jij voor ons bent: een leuke , joviale, sportieve, grappige man, collega en vriend.

Waarschijnlijk vind je ons nu watjes omdat we hier met z’n drieën staan, so  be it. Nick dit is voor jou…

In 2011 kwam je bij ons binnengewaaid als leerkracht lichamelijke opvoeding met als doel extra beweging in onze school te geven. Je deed op dat moment veel meer … je betoverde onze kleuters  en er ontstond  zelfs een kleine meester Nick fanclub bij de kleutertjes. “Tunneren” werd hun favoriete les en vooral ballonnen werden een favoriet lesonderdeel.

Ook Zwemlessen werden mee door jou gegeven. Op een recordtijd was je echt een deel van ons team, waar we je droge humor en opmerkingen echt waardeerden.

Niets was te veel voor jou. Nadien ondersteunde je onze zorgjuf (daar ontstond het gezegde “een Nickske doen”) en op dinsdag stond je voor de klas in het derde leerjaar en op donderdag in het vijfde leerjaar. De overige uren was je secretariaatsmedeweker. Hier voelde je je echt in je sas. Het ging er niet enkel over pijntjes en kwaaltjes van kinderen en het helpen van ouders. Er was ook ruimte om het te hebben over écht belangrijke zaken, bij voorkeur voetbal, soms zelfs over Lierse of toch over een goede goal. Er werd hard gewerkt, maar samen hadden we ideeën om de wereld te veranderen en te verbeteren. Jammer genoeg merkten we ’s avonds bij het kijken van het nieuws al te vaak dat de wereld niet had geluisterd naar onze goede raad.

Op de feestjes van de school en misschien vooral op de feestjes van de collega’s, leerden we weer een andere Nick kennen. Een levensgenieter die al eens graag een pintje lust. Onder het motto “mannen weten waarom” werd het trouwfeest van onze zorgjuf mede dankzij jou legendarisch. Misschien krijgen jullie ook nog eens de eer om ooit te weten te komen wat daar allemaal gebeurde … Het was schitterend en zo zijn ook de gevleugelde woorden: “what happens at den 3Hoek stays  @ den 3Hoek” ontstaan. Maar wees gerust, Sarah was daar ook aanwezig.

Ook de bos- en sportklassen waren steeds een hoogtepunt voor je. Een meester is zeldzaam op een lagere school, maar dat is niet de reden dat we je allemaal graag mee wilden nemen. Je maakte er elke keer een heerlijke week van voor ons en voor de kinderen. Velen van ons hebben dan ook het geluk om hilarische herinneringen te hebben aan deze weken.

Het showbeest in je kwam naar boven tijdens het schoolfeest. Wij, de kinderen én je familie vergeten nooit de parodie op “Get Ready”, die je samen met enkele collega’s bracht. “Get Freddy” was geboren en meteen goedgekeurd.

Over eetgewoonten moeten we hier ook wel iets zeggen. Iedere dag had Nick een brooddoos bij gevuld met … koekjes. Legendarisch was ook zijn  koekjesschuif op het secretariaat. Menige juf zag op die plaats haar dieet in rook opgaan.  Dan was het ’s middags feest: een broodje met een dubbele curryworst.

We zeiden het al, een meester is een zeldzaam iets op een school vol juffen. Natuurlijk wist iedereen je te vinden als er iets diende verhuisd te worden of als de werkman geholpen moest worden. Je deed dit steeds zonder klagen of zagen, en als het echt vervelend was, dan vond je altijd wel een manier om het “plezant” te maken.

Toen er voor het eerst een stukje van de vuile, vieze ziekte werd vastgesteld in je hoofd, ging je dit als een ware sportman te lijf. Je ging in de aanval en  overwon dit. Je kon triomferen met een pracht van een dochter in je armen. Ook de tweede keer ging je de strijd met je ziekte aan. Met evenveel overtuiging en levenslust ging je alle vervelende dingen te lijf. Ook nu was de overwinning in zicht, maar jammer genoeg is het spel niet gespeeld vooraleer er wordt afgefloten. De laatste maanden waren een match waar alle toeschouwers met ongeloof naar keken, en waar het leven als omgekochte scheidsrechter de kaart trok van de tegenpartij. Als trouwe supporters brulden en tierden we, maar het leven wilde niet luisteren.

Verdomme  … niemand luisterde naar ons. Ook wij hebben het niet kunnen oplossen.


Maar weet Nick waar je ook bent en hoe je ons ook ziet.

Wij weten één ding  … onze meester Nick vergeten wij nooit.

Jouw 3Hoek-team